نادان را از هر طرف نوشتم نادان بود...

جالب است...

همبازی هایمان را تا وقتی دوست داریم که خوب می بازند

بار باران با ﺗﺮﺍﻧﻪ

بار باران با ﺗﺮﺍﻧﻪ
ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ،
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﮐﻮ؟
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﮐﻮ ؟
ﺁﻥ ﺩﻝ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺕ ﮐﻮ ؟
ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮐﻮ ؟
ﻓﺼﻞ ﺧﻮﺏ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﮐﻮ ؟
ﯾﺎﺩﺕ ﺁﯾﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮔﺮﺩﺵ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﺮﯾﻦ؟
ﭘﺲ ﭼﻪ ﺷﺪ ﺩﯾﮕﺮ ،ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺖ ؟ ...
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺭﻧﮕﯿﻦ ؟
ﺩﺭ ﭘﺲ ﺁﻥ ﮐﻮﯼ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ، ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﻮ ، ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺴﺖ؟
ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺩﯾﺮﻭﺯ ، ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﻏﻢ ﻫﺎﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ، ﯾﺎﺩ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ، ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ.
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯽ ﺗﺮﺍﻧﻪ ، ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ، ﺷﺎﯾﺪﻡ
ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺎﻧﻪ.

ﺑﻮﻑِ ﮐﻮﺭَﻡ« ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻇﻠﻤﺖ »ﺗﺎﺭﯾﮑﺨﺎﻧﻪ«

ﺑﻮﻑِ ﮐﻮﺭَﻡ« ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻇﻠﻤﺖ »ﺗﺎﺭﯾﮑﺨﺎﻧﻪ«
ﺗﻪِ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ »ﺑﻦ ﺑﺴﺖ « ﺳﮕﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ
» ﺳﮓ ﻭﻟﮕﺮﺩ« ﻏﺬﺍﯾﺶ ﺷﺪﻩ » ﺳﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮﻥ«
» ﺻﻮﺭﺗﮏ ﻫﺎ « ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﺟﻨﻮﻥ
»ﺁﯾﻨﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ« ﺷﺪ ﻭ ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺭﻓﺖ
ﮐﺸﻮﺭِ » ﻣﯿﻬﻦ ﭘﺮﺳﺖ« ﻫﻢ، ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺭﻓﺖ
» ﺷﺐ ﻫﺎﯼ شهرم« ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺪ
ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺪ
» ﺁﺏِ ﺯﻧﺪﮔﯽِ « ﻣﻦ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻢ
»ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﺭ « ﺷﺪﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﮔﺮ ﺧﺴﺘﻢ
»ﺣﺎﺟﯽ ﺁﻗﺎ « ﻫﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻮﺱ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ
» ﻣﺮﺩﻩ ﺧﻮﺭ ﻫﺎ« ﺍﺯ ﺣﺎﺟﯽ ﺩﺭ ﻋﺠﺐ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ
» ﻋﺮﻭﺳﮏِ ﭘﺸﺖِ ﭘﺮﺩﻩ « ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﯾﺪ
ﺷﺎﻫﺮﮒ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﺶ ﺑﺎ ﺗﯿﻎ ﺑﺮﯾﺪ
ﮐﻼﻍِ ﻗﺼﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﺕ ﺭﺳﯿﺪ

ﭘﺴﺮ ﺩﺍﻳﻴﻢ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻮﺩ
ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﺷﻮﺧﯽ ﺷﻮﺧﯽ ﺭﺍﺑﻄﺸﻮﻥ ﺟﺪﯼ ﺷﺪ !.....
ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺩﻳﻮﻭﻧﺶ ﺷﺪﻩ ، ﺟﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻴﻎ ﺭﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﮐﻴﻮﺍﻥ |:
ﺍﻻﻥ ﻳﻪ ﻫﻔﺘﺴﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺎﯼ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﻥ ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻪ
ﺩﺧﺘﺮه بﮕﻦ ﺑﺖ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻪ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻤﺶ
ﮐﻴﻮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﻌﻔﺮﻩ |:

ژان پل سارتر

از همه غمگین تر شخصی است که از همه بیشتر می خندد